น้ำตาไหลพราก!! “แม่ผัว” รังเกียจเมียยากจนของ “ลูกชาย” บังคับให้หย่าขาดจากกัน พอเปิดเสื้อให้ดูเท่านั้น เปลี่ยนใจทันที!!??

 

วันนี้เจ๊สายและทีมงานได้ติดตามข่าวสารมาฝากลูกเพจที่น่ารักทุกคนนะคะ ถ้าพร้อมแล้ว ตามทีมงานเจ๊สกายไปดูกันเลยค่า

เจ๊สกายได้นำเรื่องราวของชายหนุ่มรายหนึ่ง ซึ่งแม่ของเขานั้นดูผู้หญิงที่วัตถุภายนอกมากกว่านิสัย และพยายามกลั่นแกล้งให้เธอคนนั้นออกจากชีวิตลูกชายไปให้ได้ แล้วก็สำเร็จซะด้วยสิ! แต่อยู่มาวันหนึ่งกลับมีเหตุการณ์ที่ไม่คิดไม่ฝันเกิดขึ้นจนต้องทำให้แม่ของฝ่ายชายเปลี่ยนใจอย่างกระทันหัน แต่ก็สายเกินไปซะแล้ว
โดยชายหนุ่มรายหนึ่ง ที่ได้เล่าเรื่องราวประสบการณ์ครอบครัวของตัวเองให้เหล่าบรรดาชาวเน็ตได้รับรู้กัน โดยเรื่องมีอยู่ว่า ” เมื่อ 5 ปีก่อน ผมได้แต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่งที่สวยมาก เธอเกิดที่ชนบท ได้รับการสั่งสอนที่ดี มีมารยาท เป็นคนมีน้ำใจ ทำอะไรคิดเผื่อผมเสมอ ผมยังจำได้ปีนั้นที่ไล่จีบเขา ถูกปฎิเสธหลายรอบ ถึงแม้เธอจะเกิดมาจน แต่เธอไม่เคยถูกควบคุมด้วยวัตถุสิ่งของภายนอก ผมซึ้งในน้ำใจเธอมาก ครั้งแรกที่พาเธอกลับบ้านผม พ่อแม่ดีใจมากเพราะเธอเป็นคนหน้าตาดี

เมื่อแม่ผมถามเธอว่า พ่อแม่ของเธอทำอะไร เธอตอบไปว่าเป็นชาวไร่ชาวสวน แม่ผมสีหน้าเปลี่ยนทันที พยายามหาเหตุผลมากมายเพื่อให้ผมเลิกกับเธอให้ได้ แต่ผมไม่ละความพยายามยืนยันจะแต่งงานกับเธอให้ได้ ในที่สุดเราก็ได้แต่งงงานกันท่ามกลางความไม่พอใจของพ่อแม่ผม

หลังแต่งงาน แม่ผมพยายามหาวิธีกลั่นแกล้งเธอสารพัด ว่ากับข้าวเค็มไป อันนั้นจืดไปบ้าง อบรบสั่งสอนเธอชุดใหญ่ เธอทนแล้วทนอีกจนในที่สุดความอดทนก็ถึงขีดสุด เธอทนไม่ไหวจนเกิดมีปากเสียงกับแม่ผม หลังทะเลาะกันเสร็จ แม่ผมยังไม่หยุดเอาเรื่องของเธอไปด่าว่าให้คนทั้งซอยฟัง ว่าไม่มีมารยาท ไม่เคารพผู้ใหญ่ ทำเอาคนทั้งซอยนินทาภรรยาคนผม ทำให้เธอทนไม่ไหวต้องหนีกลับบ้านแม่ที่ชนบท
พ่อผมเดินมาบอกว่า “ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็หย่าเถอะ ถ้าตอนแรกลูกไม่ยืนยันว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ดี พ่อก็ไม่ให้ลูกแต่งงานหรอนะ” ผมโกรธจนหน้าแดง และพูดประโยคหนึ่งออกไปว่า หากยังทะเลาะไม่เลิกแบบนี้อีก ผมก็จะไม่กลับมาบ้านนี้อีก และตัดขาดความเป็นแม่ลูกกันตลอดไป แม่ผมจึงยอมเบาลง ไม่หาเรื่องทะเลาะกับเธออีก

เราทั้งสองพยายามที่จะมีลูกด้วยกันแต่ก็ไม่มีสักที คราวนี้แม่ผมหาเรื่องทะเลาะอีกแล้ว ด่าว่าเธอสารพัด จนเธอกินไม่ได้นอนไม่หลับ จนจะเป็นบ้า เธอโดนบีบบังคับจากคนที่บ้านผมให้หย่ากับผม สุดท้ายเราหย่ากัน ผมแทบเป็นบ้า แต่แม่ของผมดีใจมาก

วันหนึ่งแม่ของผมตื่นมาทำกับข้าวเหมือนจะมีการจัดงานเลี้ยง ผมถามแม่ว่าวันนี้เป็นวันพิเศษอะไรหรอ? แม่ตอบว่า “ครอบรอบหย่า 1 เดือนไง ได้เวลาแต่งงานรอบที่ 2 แล้ว วันนี้ภรรยาคนที่สองที่แม่ได้เตรียมไว้จะมาทานข้าวนะ” ผู้หญิงที่แม่เตรียมไว้นั่งคุยกับผมสารพัด แต่ผมไม่มีอารมณ์จะคุยเลยสักนิด

ทันใดนั้นเอง เสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้น เมื่อผมไปเปิดประตู อดีตภรรยาผมมา ผมดีใจมาก เธอเดินมาที่โต๊ะกับข้าวที่มีคนมากมายกำลังกินข้าว เธอถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ทำไมดูครึกครื้นกันจังเลย” แม่ผมตอบ “แน่นอนสิ คนในบ้านที่เรารังเกลียดออกไปแล้ว เราก็ต้องฉลองกันหน่อย”
เธอเปิดท้องพร้อมใบตรวจแพทย์บอกแม่ของผมว่า “นี้ไงเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลนี้ ให้ตายฉันก็ไม่ยอมให้แม่ได้เจอหน้าเด็กคนนี้หรอก” เแล้วธอเดินออกไปโดยไม่สนใจผมเลย แม่ผมบอกให้ผมรีบไปตามเธอกลับมา เพราะในท้องมีลูกของเธออยู่น ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไง ตอนแรกไล่เธอออกจากบ้านไป ตอนนี้ให้ไปตามกลับมาอีก และผมก็รู้ว่าเธอไม่มีวันกลับมาหรอก! หลังจากนั้นเรื่องราวดังกล่าวก็เหมือนตราบาป ที่ต้องจำฝังใจไปตลอดชีวิต